Openbare kunst in Philly: vijf werken die medewerkers van Philly graag bezoeken

Dit is misschien niet de meest origineel nemen, maar de Gemeenschappelijke kenmerken muurschildering — te zien in talloze artikelen, op sociale media en zelfs in een aflevering van Dit zijn wij — is mijn favoriet. Elk van de jonge figuren op de acht verdiepingen hoge muurschildering imiteert de pose van een 18e-eeuws beeldje. Terwijl de historische beeldjes bewust als kil (en uitsluitend Europees) worden weergegeven, zijn hun moderne, tiener tegenhangers divers en vol leven. In het midden van de actie staat een jonge Afro-Amerikaanse vrouw die je zelfverzekerd aankijkt. Het is tijdloos — en iedereen kan zichzelf erin herkennen.

Ik hou van de Elektrische straat muurschildering in Percy Street in South Philly. Het ankerpunt is een neonverlichte muurschildering die er 's nachts fantastisch uitziet, maar de hele straat is een levend kunstwerk. Lokale kunstenaars voegen regelmatig hun eigen kunstwerken toe aan het steegje, dus zelfs overdag is het een eigenzinnige plek. Het ligt zo dicht bij een echt iconisch deel van Philly — het kruispunt van Ninth en Passyunk met Pat's en Geno's — en dan, slechts een paar straten verderop, is er een klein straatje dat gewoonweg magisch is.

Mijn favoriete stuk is een recenter werk: Eindelijk op 13 in de Gaybuurt. Het is de eerste muurschildering die niet alleen gewijd is aan LGBTQ+-kweek in Philly, maar specifiek naar de ballroomcultuur — de undergroundgemeenschap die door zwarte en bruine queer mensen is opgericht als een veilige plek om zichzelf te kunnen uiten. Ik had het genoegen om bij de onthulling aanwezig te zijn en ik kreeg kippenvel. De hele gemeenschap was aanwezig en het was heel duidelijk dat er behoefte en vraag is om deze verhalen te vertellen en te bewaren. Philly heeft al deze prachtige muurschilderingen en nu hebben zwarte en bruine LGBTQ+-inwoners van Philadelphia er een die we kunnen claimen voor onszelf en deze gemeenschap.

Een die ik altijd graag zie, heet we droomden een orchidee op deze manier door Gina Kim en Kien Nguyen. Het is geschilderd op de buitenkant van Vietnam Restaurant (dat won een James Beard Classic Award vorig jaar) op de tweede verdieping, dus als je daar langs loopt Chinatown, kun je omhoog kijken en het zien. Ik voel me aangetrokken tot kleur, en als de zon erop schijnt, is de muurschildering zo levendig en mooi. En het belichaamt zoveel van onze cultuur. Je hebt de Lunar New Year-vieringen met de draak en het vuurwerk; de Vriendschapspoort; het gemeenschapsgevoel; en de krachtige uitspraak: “Samen staan we tegen haat.”

Vanwege hun geweldige achtergrondverhaal en relatieve onbekendheid kies ik voor de vier adelaarssculpturen op de Market Street Bridge. Mijn vader vertelde me over de beelden nadat Visit Philadelphia vorig jaar een grote reclamecampagne lanceerde in Penn Station in New York. De werken zijn afkomstig uit de het oorspronkelijke Pennsylvania Station in New York, dat ondanks zijn geschiedenis en iconische architectuur in de jaren zestig werd gesloopt. In plaats van levensechte adelaars af te beelden, creëerde de kunstenaar grote, geïdealiseerde adelaars, waardoor de sculpturen een enorme kracht en intriges uitstralen. Het zijn overblijfselen van een verbazingwekkend stuk architectuur dat niet meer bestaat.